Lundirnar eru langir og mjóir, ákaflega meyrir vöðvar sem liggja meðfram hryggnum, undir rifbeinunum. Framan af var eingöngu talað um lundir í fleirtölu á íslensku en á síðari árum, eftir að farið var að skera lundirnar frá hryggnum og selja þær stakar, er farið að nota heitið í eintölu, enda vandséð hvernig komast ætti hjá því.

Lambalundir og kindalundir eru ekki stórar, oft um eða innan við 100 g hver, en nýtast mjög vel – þær eru nærri fitulausar og aðeins þarf að skera burtu himnur áður en þær eru matreiddar. Lundirnar þurfa mjög stutta eldun, aðeins örfáar mínútur á pönnu eða grilli, og það má jafnvel skera þær í ræmur eða þunnar sneiðar, kryddleggja þær og bera fram hráar.

Yfirleitt þarf að áætla 2-3 lundir á mann ef þær eru bornar fram sem aðalréttur, jafnvel fjórar ef þær eru mjög litlar.