Lambakótilettur eru jafnan með beini og stundum fylgir biti af lundinni með. Tvöfaldar lambakótilettur eru sagaðar þvert yfir heilan hrygg. Á lambakótilettum er oft töluvert mikil fita og er hún stundum skorin af að einhverju leyti áður en þær eru matreiddar. Ef fituröndin er skorin alveg af er best að gera það eftir steikingu. Stundum er látið duga að hreinsa fitu og kjöt af þeim hluta rifsins sem tilheyrir slaginu og hafa rifið bert en láta fituröndina á sjálfum hryggvöðvanum halda sér. Þegar kótilettur eru sagaðar er hluti hryggbeinanna oft skorinn burtu en rifbeinin ekki. Best er að þær séu fremur þykkt sagaðar, 2 cm eða meira. Þær eru yfirleitt pönnusteiktar eða grillaðar.

Þegar kótilettur, lærissneiðar og aðrar áþekkar sneiðar eru pönnusteiktar eða grillaðar er best að prófa hvort þær séu steiktar með því að þrýsta á þær með fingrinum. Ef þær eru mjög mjúkar eru þær ekki tilbúnar, nema fyrir þá sem vilja hafa kjötið sitt lítið steikt. Þegar þær eru farnar að verða svolítið stinnari eru þær eins og flestir vilja hafa þær og þegar þær eru orðnar stinnar eru þær gegnsteiktar og líklega orðnar þurrar – ofsteiktar að mati flestra en sumir vilja þó hafa þær þannig.

Lambakótilettur má matreiða á marga vegu en kannski eru þær allra bestar þegar þær eru lagðar dálitla stund í einfaldan kryddlög úr ólífuolíu og sítrónusafa og síðan grillaðar, helst á kolagrilli.

Kótilettur eru mjög misdrjúgar og erfitt að segja til um hvað á að áætla mikið á mann. Ef þær eru sérlega þykkar og vel kjötfylltar gætu 2 kótilettur verið fullur skammtur en ef þær eru litlar og tiltölulega lítið kjöt á þeim þarf að áætla 4-5 kótelettur á mann.