Oft er góður kostur að úrbeina kjöt fyrir matreiðslu. Stykkin verða reglulegri í laginu og eldast jafnar. Læri sem á að grilla er t.d. tilvalið að úrbeina, skera í svo þykktin verði sem jöfnust og grilla það síðan flatt. Einnig er úrbeinað kjöt oft fyllt með einhverri fyllingu, t.d. sveppum, kryddjurtum, ávöxtum og ýmsu öðru, bundið í vefju og matreitt. Svo er miklu auðveldara að skera úrbeinað kjöt í fallegar og jafnar sneiðar.

Margir treysta sér ekki til að úrbeina lambakjötið sjálfir en það er þó í rauninni ekki mikill vandi. Til þess þarf þó góðan hníf - helst sérstakan úrbeiningarhníf, vel beittan og með mjóu blaði - og svo þarf að hafa einhverja hugmynd um hvernig beinin liggja í kjötinu. Ef maður er ekki viss um það er oft gott að hreyfa stykkið fram og aftur, þreifa með fingrunum og beygja t.d. bóginn dálítið svo að maður finni betur hvernig beinin liggja. Svo er um að gera að skera alltaf sem næst beininu og þrýsta oddinum upp að því til að skera kjötið ekki meira í sundur en þarf.

Þegar læri er úrbeinað er best að leggja það á bretti, þannig að skurðflöturinn snúi frá manni, og skera meðfram mjaðmabeininu báðum meðgin, alveg þar til lærbeinið kemur í ljós. Ef aðeins á að fjarlægja mjaðmabeinið er skorið á sinar sem halda því föstu og það síðan losað frá. Ef á að úrbeina lærið er skorið áfram niður að lærbeininu og meðfram því báðum megin til að losa það alveg. Eins er farið með legginn. Einnig má láta legginn vera kyrran, þannig að lærið haldi alveg lagi, en fjarlægja lærbeinið.

Meira mál er að úrbeina bóg. Best er að leggja bóginn á bretti með skurðflötinn upp og skera skurð niður að herðablaðinu. Síðan er skorið meðfram herðablaðinu og kjötið losað frá því að ofan. Kjötinu er svo haldið frá og hnífnum rennt undir herðablaðið, þétt meðfram því, og losað um það. Því er svo lyft og það skorið alveg laust. Síðan er skorið meðfram bógleggnum og hann einnig fjarlægður.

Ef á að úrbeina hrygg þannig að hryggvöðvarnir séu skornir af hvor fyrir sig en hangi ekki saman er einfaldlega skorið niður með hryggbeininu, báðum megin við það, og hnífsblaðinu síðan rennt meðfram rifjunum og kjötið losað frá. Ef kjötið á að hanga saman er aftur á móti best að byrja á að losa kjötið frá rifjunum, skera síðan upp með hryggbeininu báðum megin og gæta þess að skera ekki í gegn.

Þegar rif eru fjarlægð úr sagi er annaðhvort hægt að skera þau hvert fyrir sig (þá fer heldur ekkert forgörðum af kjötinu) eða láta þau hanga saman.

Hendið ekki beinunum sem falla til við úrbeininguna. Það er mikill kjötkraftur í þeim og það er tilvalið að nota þau í soð. Annaðhvort má sjóða þau strax eða matreiða þau með kjötinu og gera úr þeim sósu, eða það er hægt að sjóða gott lambasoð sem má svo frysta og nota seinna. Auðvitað er líka hægt að frysta beinin og sjóða þau seinna.